تبلیغات
عصرانتظار - مطالب سیاسی

 اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِیِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَیْهِ وَعَلى آبائِهِ فی هذِهِ السّاعَةِ وَفی كُلِّ ساعَةٍ وَلِیّاً وَحافِظاً وَقائِدا ‏وَناصِراً وَدَلیلاً وَعَیْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَك َطَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً

یکشنبه 6 شهریور 1390

ضرورت بازنگری تعطیلات رسمی كشور (انتشار مجدد)

   نوشته شده توسط: محمد مهدی پوینده    نوع مطلب :سیاسی ،اجتماعی ،

بنام پروردگار قادر و بی‌همتا

امروز مجلس شورای اسلامی به افزایش تعطیلات عید فطر رأی موافق داد! مشخص نیست در سال جهاد اقتصادی و در شرایطی كه كشور نیازمند تلاش و فعالیت مجدانه و بدون وقفه می‌باشد، چه ضرورت و اولویتی وجود داشته كه وكلای ملت را به چنین تصمیمی مجاب نمود است. به همین بهانه یادداشت «ضرورت بازنگری تعطیلات رسمی كشور» كه در «سال همت مضاعف و كار مضاعف» نگاشته‌ام را بار دیگر منتشر می‌كنم تا شاید برخی خفتگان را بیدار نماید.

ضرورت بازنگری تعطیلات رسمی كشوردر سال همت مضاعف وكار مضاعف

با درایت و تیزبینی مقام معظم رهبری در ملقب نمودن سال 89 به «همت مضاعف، كار مضاعف» فرصتی مهیا شد تا بار دیگر نگاه‌ها متوجه تعطیلات رسمی كشور و ضرورت یا عدم ضرورت وجود آن شود و كاهش تعطیلات غیر ضروری كشور به طور جدی‌تری مورد بررسی قرار گیرد چرا كه برای كسب جایگاه اول علمی و اقتصادی و توسعه‌یافتگی در منطقه راهی جز همت مضاعف و كار مضاعف و فعالیت روز افزون وجود ندارد.

هر چند كار مضاعف تنها با كاهش تعطیلات رسمی برآورده نمی‌شود لكن زیاد بودن تعطیلات رسمی كشور و اثرات سوء آن بر روند امور كشور مورد اتفاق همه كارشناسان و دلسوزان كشور است و رهبر معظم انقلاب نیز بر این امر صحه گذاشته و خواستار بررسی این موضوع شده‌اند. در آموزه‌های دین مبین نیز توصیه‌های فراوانی به كار، و كوشش برای آبادانی زمین شده است و رفتار و سیره معصومین (ع) بر ارزش والای كار و تلاش تصریح می‌كند به طوری كه در قرآن مجید تنها موردی كه سفارش به ترك كار و جهد شده است مربوط به شركت در نماز جمعه می‌باشد و حتی به انسان‌ها توصیه شده كه بعد از نماز جمعه نیز به دنبال كسب فضل الهی در زمین پراكنده شوند.

در تقویم رسمی كشور، هر سال 25 روز تعطیل رسمی (شامل 15 روز مناسبت‌های مذهبی و 10 روز مناسبت‌های ملی) و حدود 52 روز جمعه ثبت شده است. بدین ترتیب با احتساب روزهای پنج‌شنبه و مرخصی استحقاقی كارمندان و كارگران، كار و تولید و خدمت‌رسانی تقریبا در 150 روز از سال متوقف می‌شود!

این تعداد تعطیلی غیراستاندارد، بسیار بالاتر از كشورهای توسعه‌یافته و حتی كشورهای منطقه است و بدیهی است در رقابت با دیگر كشورها، ‌به همین نسبت در كار و تولید و پیشرفت و ارتباطات بین‌المللی عقب خواهیم ماند.

تعطیلات زیاد و غیر ضروری موجب قطع شدن روند تولید و كار و اخلال در روند جاری امور كشور شده و علاوه بر كاهش بهره‌وری نیروی انسانی و سرمایه، باعث نزول تولید در بنگاه‌های كوچك و متوسط و افزایش قیمت تمام شده محصولات و خدمات می‌شود.

همچنین تعطیلات زیاد و غیر ضروری سبب عقب افتادگی در كارها، كند شدن امور و طولانی شدن زمان بهره‌برداری از پروژه‌های مختلف علمی- تحقیقاتی و تولیدی-صنعتی گردیده و در نتیجه زیان‌های اجتماعی و اقتصادی فراوانی به كشور تحمیل می‌كند كه مغایر سیاست‌های توسعه‌گرایانه نظام است.

فراموش نكنیم كه تعطیلات رسمی، نوعی هزینه نمودن از اعتبارات عمومی نیز می‌باشد زیرا در ایام تعطیلی، حقوقی به كلیه حقوق‌بگیران اختصاص می‌یابد كه در مقابل آن كاری انجام نمی‌دهند و این در حالی است كه این امتیاز به دیگر آحاد و اصناف جامعه خصوصا به كارگران روزمزد تعلق نمی‌گیرد و به علاوه نوعی تصرف در اموال بخش غیر دولتی است كه باید در ازاء كاری كه انجام نشده است حقوق پرداخت نمایند.

آثار و فشارهای مخرب ناشی از این امر شاید در دستگاه‌ها و شركت‌های دولتی چندان بارز نباشد اما در بخش خصوصی کاملا مشهود است زیرا در شرایطی كه این بنگاه‌ها حدود 7 ماه از 12 ماه سال را فعال هستند، باید دستمزد 12 ماهه پرداخت كنند. این عامل به تنهایی می‌تواند اثری بسیار كاهنده روی بهره‌وری داشته و هزینه‌های تولید و قیمت تمام شده را بسیار بالا ببرد؛ در نتیجه تولیدكننده داخلی، حتی از عهده رقابت با كالا‌های كم‌كیفیت خارجی نیز بر نمی‌آید. طبق برخی محاسبات غیر رسمی و تأیید نشده، در صورت کاهش تنها پنج روز از تعطیلات رسمی کشور بیش از 700 میلیارد تومان از هزینه‌های دستمزدی که بابت روزهای تعطیل رسمی به اقتصاد مملکت تحمیل می‌شود کاسته خواهد شد.

ناگفته نماند كه تعیین تعطیلات رسمی از سوی دولت به عنوان امری حاكمیتی در همه كشورها مرسوم است لكن با توجه به موارد مذكور تنها باید به ضرورت‌ها اكتفا شود.

همچنین فراموش نشود كه همواره در كنار تعطیلات رسمی، تعطیلات غیر رسمی نیز وجود دارد! همواره در ایام ابتدای سال تا 12 و 13 فروردین، بسیاری از كارمندان در مرخصی بسر می‌برند (14 یا 15 روز!) و در طول سال نیز، به تناسب قرار گرفتن تعطیلات رسمی در كنار ایام آخر هفته یا دیگر تعطیلی‌ها، شاهد تعطیلی چند روزه‌ی روند كار و تولید و خدمت هستیم! همچنین در روزهای قبل و بعد از تعطیلات نیز شاهد افزایش معنادار ترك زودهنگام، تاخیرها و غیبت‌ها هستیم و عملا بازدهی مورد انتظار وجود ندارد.

در مراكز آموزشی نیز وضعیت به همین منوال است و هر سال توافق پنهانی میان معلم و دانش‌آموزان و استاد و دانشجو برای آغاز زودهنگام تعطیلات نوروز شکل می‌گیرد و علیرغم اقدامات مسؤولان، متاسفانه دستورالعمل‌ها و بخشنامه‌های صادره نیز فاقد ضمانت اجرایی لازم و بازدارندگی كافی هستند.

از سوی دیگر، گرامیداشت و تعظیم یك روز مذهبی یا ملی در گرو تعطیلی آن نیست و معمولا به دلیل عدم مدیریت صحیح تعطیلات، هدف اصلی از تعطیلی غیر ضروری یك روز تاریخی یا مذهبی محقق نمی‌شود و متأسفانه فرصت بسیار عظیم برگزاری مراسم‌های مذهبی و آیین‌های ملی در ادارات و سازمان‌های دولتی، مدارس و دانشگاهها، و صنایع دولتی و خصوصی از دست می‌رود در حالی كه در این مراكز امكان گردآمدن عموم افراد جامعه و برگزاری مراسم‌های باشكوه‌تر و مؤثرتر فرهنگی بیشتر است و در صورت تعطیل نكردن، فرصت عظیمی برای برگزاری مراسم، جشن‌ها و برنامه‌های فرهنگی در سطوح مختلف حاصل می‌شود.

نكته قابل توجه اینكه برخی مطالعات و تحقیقات صورت گرفته حكایت از آن دارد كه به رغم وجود روزهای تعطیل فراوان در ایران، بار کیفی این ایام برای مردم چندان نیست و اثرات دینی، فرهنگی و اجتماعی لازم را ندارد از همین روی هدف مورد نظر از تعطیل شدن مناسبت‌ها برآورده نشده و تعطیلات به طور صحیح مدیریت نمی‌شوند.

بنا بر آنچه گفته شد ضرورت بررسی و بازنگری تعطیلات غیر قابل انكار است و لازم است تعصب و تصلب در برابر تغییر در تقویم كشور را كنار گذاشت و بار دیگر تعطیلات رسمی كشور را مورد تجدید نظر قرار داد.

به عنوان مثال هرچند روزهای 12 فروردین، 15 خرداد و 29 اسفند دارای اهمیت ملی و تاریخی فوق‌العاده هستند لكن دلیلی برای تعطیلی این روزها وجود ندارد چرا كه مراسم و برنامه‌ی سراسری خاصی كه مستلزم تعطیلی رسمی باشد برای این روزها درنظر گرفته نشده است!

همچنین با تأكید مجدد بر این كه «گرامیداشت و تعظیم یك روز مذهبی یا ملی در گرو تعطیلی آن نیست» و با یادآوری آیات سوره‌ی مباركه جمعه، می‌توان از تعطیل كردن مبعث رسول اكرم(ص)، میلاد امیرالمؤمنین حضرت علی(ع) و شهادت امام جعفر صادق(ع) صرفنظر كرد و در عوض مراسم‌های باشكوهی برای این روزها در ادارات و سازمان‌ها و صنایع و دانشگاه‌ها برگزار كرد و از این طریق معارف نهفته در این روزهای بزرگ مذهبی را به جامعه منتقل كرد. حتی می‌توان كار در روزی مانند عید سعید قربان را با چند ساعت تأخیر آغاز كرد تا مؤمنان بتوانند در نماز این روز شركت كنند.

روز 13 فروردین نیز یكی دیگر از روزهایی است كه می‌توان تعطیلی بودن آن را لغو كرد چرا كه معمولا مردم در طول سال بارها به دامن طبیعت می‌روند و دلیل محكمی برای تعطیل بودن «روز طبیعت» وجود ندارد. لازم به ذكر است كه بنا به اظهارت مسؤولان سازمان محیط زیست كشور، بیشترین آسیب به طبیعت در طول سال مربوط در روز 13 فروردین است!

به علاوه می‌توان تعطیلات مدارس و دانشگاه‌ها در ایام نوروز را به 4 روز تقلیل داد و در عوض تعطیلات شناور زمستانی را برای مراكز آموزشی درنظر گرفت تا دولت بتواند با درنظر گرفتن مسایل مختلف (از جمله آب و هوا) این تعطیلات را اختصاص دهد. بدین ترتیب ضمن جلوگیری از تعطیلی 14 الی 15 روزه امور كشور، دانش‌آموزان و دانشجویان كمتر از فضای درس فاصله می‌گیرند و ایام بیشتری برای تدریس در اختیار معلمان و اساتید قرار می‌گیرد.

لازم به ذكر است كه امام خامنه‌ای (مدظله) نیز در خطبه‌های نماز جمعه 17 فروردین 81 با انتقاد از حجم تعطیلات رسمی كشور فرمودند: « یک تذکر هم در باب مسائل مربوط به فروردین عرض کنیم: اوّلاً این تعطیلات طولانی و بی‏دلیل، هیچ منطق عقلایی ندارد. وضع خوبی نیست که اوّلِ سال، روزهای متوالی - گاهی دو هفته و گاهی بیشتر - همه چرخهای فعّالیت در کشور از حرکت بیفتد. خلاف مقرّرات هم هست، طبق مقرّرات تعطیلی‌ها محدود است. ما در ایّام سال، تعطیلی زیاد داریم که این به زیان کشور است. در بعضی از کشورهای دنیا، طبق فهرستی که مشاهده می‏کردم، همه تعطیلات رسمی در طول سال از پنج، شش روز تجاوز نمی‏کند. لکن ما تعطیلی‌هایمان بسیار زیاد است. علاوه بر آن هم عدّه‏ای با بی‏توجّهی و بی‏اعتنایی خود به کار، علم، تحصیل و به اشتغالات روزمرّه زندگی و کارهای اداری و سازندگی، بر این تعطیلات اضافه هم می‏کنند؛ آن‏هم در آغاز سال. بالاخره در اوّلِ سال، اوّلِ یک دوره جدید مالی و کاری است. توصیه مؤکدِ بنده این است که هم مسؤولین و هم آحاد مردم عزیزمان تصمیم بگیرند این تعطیلات را کم کنند. این همه تعطیلاتِ پی‏درپی، زیانهایی به بار می‏آورد که هر چند در اوّل کار محسوس نیست، لکن نتایج آن برای همه زیانبار است.»

ایشان همچنین در 16 فروردین‌ماه سال جاری نیز مجددا بر این نكته تاكید كرده و فرمودند: «چقدر خوب است كه دستگاه‌هاى رسمى، كار خود را از همان اوان اتمام تعطیلات رسمى شروع كنند. ... هرچه بتوانید فرهنگ كار و تلاش و حضور در عرصه‌ى كار و سنگر كار را گسترش بدهید، خیلى خوب است؛ این به حركت جامعه و نشاط جامعه كمك خواهد كرد.» و جالب اینجاست كه مقام معظم رهبری، خود پیشتاز این عرصه هستند و همه ساله از روز اول سال دیدارها و بازدیدها و برنامه‌های رسمی و غیر رسمی خود را آغاز می‌كنند و در سال جاری نیز با افزایش حجم برنامه‌ها و بازدیدها، شعار «همت مضاعف، كار مضاعف» را تحقق عینی بخشیده‌اند.

بین ترتیب از دولت ولایت‌مدار و مجلس اصول‌گرا انتظار می‌رود كه مطابق آموزه‌های دینی و در اجرای منویات رهبر معظم انقلاب، هر چه سریعتر اقدام به بررسی و تدوین لایحه یا طرح «كاهش تعطیلات رسمی كشور» نمایند تا هرچه بیشتر از فرصت‌ها و ظرفیت‌های كشور استفاده شده و زمینه‌ی رشد و تعالی كشور بیش از پیش مهیا گردد.

البته تاكید می‌كنم كه مشكل كشور ما فقط تعطیلات زیاد و غیر ضروری نیست بلکه نداشتن نگاه جدی به کار و شغل از دیگر معضلات موجود می‌باشد كه می‌بایست با ارتقا «وجدان كاری و انضباط اجتماعی»، افزایش انگیزه كاركنان و برنامه ریزی برای افزایش بهره‌وری و اثربخشی در ساعات كار، موجبات رونق و رواج تلاش و تكاپو و افزایش تولید و خدمت‌رسانی را فراهم ساخت.

ناگفته پیداست كه كاهش تعطیلات رسمی كشور نیاز به شجاعت و همت مضاعف دارد اما امكان‌پذیر است و تعطیلات غیر ضروری اموری نیستند كه نتوان از آنها عدول كرد!

والسلام علی من اتبع الهدی

محمد مهدی پوینده.




برچسب ها: مجلس شورای اسلامی ، كاهش تعطیلات رسمی ، تعطیلات عید فطر ، همت مضاعف ، كار مظاعف ، جهاد اقتصادی ،

دنبالک ها: همین مطلب در الف ، همین مطلب در تابناك ، همین مطلب در بولتن ، همین مطلب در روایت ، همین مطلب در روزنامه ابتكار ، همین مطلب در روزنامه آرمان روابط عمومی ،

چهارشنبه 26 مرداد 1390

ریشه اختلافات داخلی اخیر در آمریكا چیست؟

   نوشته شده توسط: محمد مهدی پوینده    نوع مطلب :سیاسی ،اقتصادی ،

بسم الله الرحمن الرحیم

ریشه اختلافات داخلی اخیر در آمریكا چیست؟

بحران اقتصادی، كسری بودجه شدید و سررسید بدهی‌های آمریكا شكاف درون حاكمیت ایالات متحده را بیش از گذشته آشكار ساخت. در حالی كه همواره چنین تلقی می‌شد كه سیاست‌های دولت آمریكا بویژه در حوزه‌ی اقتصاد، نشأت گرفته از دكترین بلند مدت آمریكا و منافع ملی این كشور بوده و با تغییر دولت‌ها تفاوت چندانی نخواهد كرد اما این بار اختلافات چنان عمیق و دامنه‌دار بود كه بیم ورشكستگی بزرگترین اقتصاد دنیا، بورس‌های بزرگ آمریكا نظیر داوجونز را با سقوط چند درصدی مواجه كرد و رتبه‌ی اقتصادی برترین اقتصاد جهان را یك پله كاهش داد.

با توجه به اینكه مبانی نظری اقتصادی دو حزب بزرگ حاكم بر دولت و كنگره ایالات متحده یكسان بوده و روش‌های آنان نیز در سال‌های گذشته تا حدودی مشابه بوده است پس ریشه‌ی تنش‌های عمیق موجود در هفته‌های اخیر بین دولت و كنگره چه می‌تواند باشد؟! در حالی كه همواره دولت‌ها تلاش می‌كنند تا اقتصاد خود را با ثبات و قابل اطمینان جلوه دهند، چرا دولت ایلات متحده این چنین مشكلات اقتصادی‌اش را به جامعه‌ی خود و دنیا اعلام كرد؟!

واقعیت این است كه اختلاف نظرها بین جناح‌های حاكم در آمریكا می‌بایست آنچنان گسترده باشد كه مسؤولان آمریكایی را وادار به علنی شدن این منازعات برای بهره‌گیری از پتانسیل فشار افكار عمومی نماید چنان كه اوباما از مردم تقاضا كند تا با ارسال ایمیل به نمایندگان خود از آنان بخواهند تا با افزایش سقف بدهی‌های دولت موافقت كنند.

به عقیده‌ی نگارنده ریشه‌ی اصلی و پایه‌ی كشمكش‌ها و عدم توافق دو حزب جمهوری‌خواه و دموكرات، مسایل خاورمیانه و سیاست‌های واشنگتن در قبال كشورهای این منطقه می‌باشد. جمهوری‌خواهان حامی سیاست‌های توسعه‌طلبانه و جنگ‌محور در منطقه بوده در حالی‌كه دموكرات‌ها در شرایط كنونی تمایلی به گسترش حضور نظامی خود بویژه در عراق و افغانستان ندارند. حزب جمهوری‌خواه خواستار افزایش فشارها علیه ایران، لبنان و پاكستان از جمله با تهدید نظامی است لكن حزب دموكرات سیاست هویج و چماق را ترجیح می‌دهد. جمهوری‌خواهان قرمز بر حمایت بدون قید و شرط از رژیم صهیونیستی در توسعه شهرك‌ها و تجاوز به همسایگانش پافشاری می‌كنند اما دموكرات‌های آبی و شخص اوباما سیاست محتاطانه‌ای در قبال رژیم اشغالگر قدس و اراضی اشغالی دارند.

همین عدم توافق موجب شده تا در بزنگاه‌های مختلف از جمله در حوزه‌ی اقتصادی، جمهوری‌خواهان با اعمال فشار بر دولت دموكرات، به سیاست خارجی آمریكا جهت دهند كه البته با مقاومت اوباما و حزب متبوعش مواجه شده‌اند و البته در نهایت به توافقی پنهان دست یافته‌اند كه در آینده‌ای نه چندان دور شاهد نتایج آن خواهیم بود.

از سوی دیگر نگارنده دلیل دیگری را برای اختلاف نظر كنگره با دولت ایالات متحده ممكن می‌داند. میزان بدهی‌های آمریکا در دوران ریاست جمهوری باراك اوباما از 10.6 تریلیون دلار در سال 2009 ، به بیش از 14.3 تریلیون دلار در سال 2011 افزایش یافته كه بار سنگینی بر شانه‌های اقتصاد بیمار ایالات متحده است. نمایشنامه‌ی «اختلاف نظر شدید بین دولت اوباما و کنگره بر سر افزایش سقف بدهی‌های دولت» و تلقین نگرانی به بازار جهانی و سرمایه‌گذاران بین‌المللی موجب افت قیمت دلار در موعد بازپرداخت بدهی‌های ایالات متحده شده و پس از سپری شدن مهلت قانونی وزارت دارایی در دوم اوت، به تدریج دلار به جایگاه گذشته‌ی خود باز خواهد گشت و بدین ترتیب بخشی از بار بدهی‌ها برداشته می‌شود.

در پایان یادآور می‌شود، با توجه به نقش کلیدی دلار آمریکا در عملیات‌های بانکی دنیا و سیستم تجارت بین‌المللی كه باعث شده هر گونه تزلزل در اقتصاد آمریكا، بی‌ثباتی شدید در بازارهای بین‌المللی را در پی داشته و موجب سقوط شدید سهام در بازارهای اروپا و آسیا گردد، كشورهایی نظیر چین و فرانسه به فكر ارز جایگزین در مبادلات جهانی هستند و كشورهای بسیاری در صدد تغییر ذخایر ارزی خود برآمده‌اند؛ موضوعی كه با دوراندیشی تحسین‌برانگیز جمهوری اسلامی ایران در سال‌های گذشته اتفاق افتاد.

 

                والسلام علی من اتبع الهدی

               محمد مهدی پوینده

پی نوشت:

این یادداشت بطور اختصاصی در سایت الف در تاریخ 25مرداد1390 منتشر شده است.


برچسب ها: ایالات متحده آمریكا ، بحران اقتصادی ، حزب جمهوری‌خواه ، حزب دموكرات ، اختلاف در آمریكا ، خاورمیانه ، ایران ، ارزش دلار ، بدهی آمریكا ،

دنبالک ها: همین یادداشت در الف ،

سه شنبه 13 اردیبهشت 1390

پایان بهانه‌ای بنام بن لادن

   نوشته شده توسط: محمد مهدی پوینده    نوع مطلب :سیاسی ،

بنام خداوند قادر و حكیم

پایان بهانه‌ای بنام بن لادن


1ـ اعلام خبر كشته شدن «اسامه بن لادن» در آستانه‌ی انتخابات ریاست جمهوری آمریكا، در حقیقت یك مانور تبلیغاتی است برای رفع نگرانی عمیق افكار عمومی مردم آمریكا و جهان از ناتوانی ارتش‌های مجهز ناتو در یافتن بن لادن و پاسخی است به پرسش‌های منتقدان اوباما درباره‌ی بیهوده بودن هزینه‌های فراوان اقدامات نظامی دولت آمریكا در خارج از مرزها كه بر دوش مالیات دهندگان سنگینی می‌كند و بدین صورت باراك اوباما، به نمایش خسته كننده و ناامیدانه‌ی مقابله با القاعده و تروریسم توسط ارتش مجاوز آمریكا را پایان داد.


2ـ بجز سخنرانی تبلیغاتی رئیس جمهور آمریكا، متأسفانه هیچ دلیل قانع كننده‌ای برای اثبات كشته شدن بن لادن وجود نداشته و هیچ عكس یا فیلمی از عملیات كشته شدن بن لادن منتشر نشده است. در تنها عكس منتشر شده از چهره‌ی خونین بن لادن نیز ابهامات و تردیدهای وجود دارد كه مونتاژ بودن آن را به ذهن متبادر می‌سازد.

3ـ اوباما ادعا كرد كه تفنگداران ارتش اشغالگر آمریكا در عملیاتی به مدت 45 دقیقه به زندگی سركرده‌ی تروریست‌ها خاتمه دهند در حالی كه بیش ده سال از اشغال افغانستان به بهانه‌ی دستگیری بن‌لادن و كشتار زنان و كودكان بی‌گناه این كشور می‌گذرد.

4ـ همانطور كه پیش‌بینی می‌شد بن لادن در هنگام دستگیری كشته شد و بدین ترتیب هرگز در دادگاهی حضور نیافت و ناگفته‌های خود از چگونگی تشكیل و نحوه‌ی اداره‌ی القاعده را به گور برد و جهانیان را در حسرت شنیدن حقایق اتهامات تروریستی خود از جمله طراحی هواپیماربایی و انفجار برج‌های دوقلو گذاشت!

5ـ رئیس جمهور ایالات متحده اعلام كرد كه طبق آیین مسلمانان(!؟)، جسد بن لادن در دریا انداخته شده است! در نتیجه حتی جسد بن لادن دیگر وجود خارجی ندارد تا ثابت شود سركرده‌ی القاعده چه زمانی و چگونه كشته شده است!؟

6ـ تردیدی نبود كه اسامه بن لادن تنها بهانه‌ای برای حضور نظامی آمریكا در خاورمیانه و فقط بازیچه‌ای برای اقدامات فریبكارانه‌ی دستگاه دیپلماسی و بنگاه‌های خبری آمریكا و متحدانش در عرصه‌ی بین‌المللی بود! اكنون با پایان این بهانه باید منتظر توجیهات جدیدی برای استمرار حضور نیروهای ناتو در افغانستان باشیم؛ ترفندهایی نظیر ادامه‌ی حیات القاعده، ناامنی در افغانستان و ضعف ارتش این كشور، برنامه هسته‌ای پاكستان یا ایران، تضمین امنیت جریان صدور نفت از خلیج فارس و دریای عمان، تنش در مرزهای پاكستان و هند و ...


                           و السلام علی من اتبع الهدی
                         محمد مهدی پوینده



برچسب ها: اسامه بن لادن ، ایالات متحده آمریكا ، افغانستان ، ناتو ،

شنبه 10 اردیبهشت 1390

پیش بینی آیت الله مشكینی(ره) درباره‌ی سازمان مجاهدین

   نوشته شده توسط: محمد مهدی پوینده    نوع مطلب :سیاسی ،

بنام خداوند یكتا و بلند مرتبه

پیش بینی آیت الله مشكینی(ره) درباره‌ی سازمان مجاهدین

دیروز هنگام مرور برخی مستندات مربوط به اوایل دهه‌ی 80 به نامه‌ی زیر برخوردم و وقایع مرتبط با آن در ذهنم تداعی شد. خاطرم است كه پس سخنرانی آغاجری در همدان و جریانات سیاسی و حقوقی متعاقب آن، به دلیل حمایت بی دریغ «سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی» از نامبرده و تأیید سخنان وی، جامعه مدرسین حوزه‌ی علمیه و در رأس آن، مرحوم حضرت آیت الله مشكینی (ره) حكم به غیرمشروع بودن این سازمان دادند و مؤمنان را از همكاری با این سازمان برحذر داشتند!

نامه‌ی غیر مشروع بودن سازمان مجاهدین از نظر جامعه مدرسین

هرچند در آن برهه این حكم با مخالفت‌ها و جنجال‌های گروه‌ها و شخصیت‌های سیاسی مواجه گردید كه مانع از اجرای درست آن شد اما گذشت زمان ثابت كرد نظر مرحوم حضرت آیت الله مشكینی(ره) و تشكل تحت رهبری ایشان مبنی بر نامشروع بودن این سازمان به دلیل اقدامات ضد دینی و ضد میهنی چقدر دقیق و ظریف بوده است.

آن هنگام كه به این حركت جامعه مدرسین انگ سیاسی بودن و جناحی بودن بسته شد، كسی فكر نمی‌كرد كه سال‌ها بعد، سازمان مجاهدین و چریك‌های پیر آن با حمایت بیگانگان، برای نافرمانی مدنی و سپس ایجاد آشوب و هرج و مرج در كشور پس از انتخابات، برنامه‌ریزی گسترده‌ای خواهند كرد.

گاهی باید گذشت زمان حقایق را برای عموم آشكار سازد!

 

                                        والعاقبة للمتقین

                                        محمد مهدی پوینده

 


برچسب ها: آیت الله مشكینی ، جامعه مدرسین ، سازمان مجاهدین ، اصلاح طلبان ،

شنبه 14 فروردین 1389

یك عكس و دو نكته

   نوشته شده توسط: محمد مهدی پوینده    نوع مطلب :سیاسی ،رسانه ،

به نام خداوند حكیم

یك عكس و دو نكته

روز سوم فروردین‌ماه سال 89 خبری از دیدار کاسپین ماکان با شیمون پرز جنایتكار در سایت وزارت خارجه‌ی رژیم نژادپرست صهیونیستی منتشر شد و پس از آن روزنامه صهیونیستی هاآرتز نیز با انتشار یك عکس، این دیدار را تأیید كرد.

ماكان حقیر‌تر و بی‌ارزش‌تر از آن كه به او پرداخته شود ولی حوادث ناگوار پس از انتخابات 88 و نقش‌آفرینی برخی وطن‌فروشانِ خائن نظیر ماكان در تحریك احساسات مردم كه حضور بی‌نظیر مردم پای صندوق‌های رأی را به انحراف كشاند موجب شد تا درباره‌ی دیدار این مهره‌ی دست‌آموز سرویس‌های جاسوسی غرب بنویسم.

 
دیدار یك وطن‌فروش با پرز جنایتكار
سناریوی قتل ندا آقاسلطان و زمان و مكان وقوع آن، از همان ابتدا بسیار مشكوك بود و اخبار و تصاویر منتشر شده از صحنه‌ی حادثه تناقضات و اشكالات زیادی داشت(1). به علاوه حضور چهره‌هایی سؤال‌برانگیز نظیر آرش حجازی و كاسپین ماكان در این ماجرا بر ابهامات این قتل افزوده بود خصوصا اینكه هر دوی آنها مدت‌ها خارج از كشور بوده‌اند و پس از انتخابات نیز در اولین فرصت از ایران گریختند!

با حضور حجازی و ماكان در رسانه‌ها و شبكه‌های تلویزیونی غربی، تصور گماشته بودن آنان تقویت شد و اینك با ملاقات ماكان و رئیس رژیم منحوس صهیونیستی، تردیدی باقی نمانده كه قتل ندا آقاسلطان یك نقشه‌ی از قبل طراحی شده بوده كه توسط عوامل خودفروخته و خودباخته به اجرا درآمده است.
و اما در خصوص حضور ماكان در سرزمین‌های اشغالی فلسطین و عكس منتشر شده از این دیدار دو نكته وجود دارد كه كمتر مورد توجه قرار گرفته است و علیرغم نگارش تحلیل‌های فراوان درباره ملاقات، مورد غفلت واقع شده‌اند.


ادامه مطلب را در اینجا بخوانید

برچسب ها: انتخابات ریاست جمهوری ،

چهارشنبه 25 شهریور 1388

روز قدس، نماد دشمن‌شناسی و استكبار ستیزی

   نوشته شده توسط: محمد مهدی پوینده    نوع مطلب :مذهبی ،سیاسی ،اجتماعی ،فلسطین ،

بنام پروردگار قادر و بی‌همتا

روز قدس، نماد دشمن‌شناسی

و استكبارستیزی

روز قدس در پیش است؛ روز همنوایی و همدلی با آرمان اسلام و مردم فلسطین؛ روز یكپارچگی و یكدلی مسلمانان؛ روز هوشیاری و اعلام آمادگی مردم ایران در ادامه مبارزه با استكبار و صهیونیسم جهانی.

تردیدی ندارم كه مسلمانان و حق‌طلبان و احرار عالم، امسال نیز با حضور پرشكوه و دشمن‌شكن خود، لرزه بر اندام حكام صهیونیست و دولت‌های استعمارگر غربی خواهند افكند و ما ایرانیان سرافراز نیز همچون گذشته با بینش عمیق دینی و سیاسی در این همایش بزرگ اسلامی شركت خواهیم كرد و نمایشی بی‌نظیر از دشمن‌شناسی و تیزبینی خود را به نمایش خواهیم گذاشت.

درباره ضرورت دشمن‌شناسی چند نكته را لازم به ذكر می‌دانم:

1ـ دشمنان داخلی و خارجی اعتلای ایران و حاكمیت اسلام تلاش بسیاری كرده‌اند تا راهپیمایی عظیم روز قدس را تحت‌الشعاع اختلافات سیاسی داخلی قرار دهند و به جای مخابره‌ی یكپارچگی مسلمانان ایران، تفرقه و تنش را گزارش كنند و بدین ترتیب حمایت جهانی مسلمانان از مردم فلسطین را كمرنگ كنند!

2ـ آمریكا و انگلیس و تشنگان و فریب‌خوردگان داخلی آنان (كه این روزها خوب مزدوری می‌كنند) كوشیده‌اند تا در ادامه‌ی دشمنی و كارشكنی خود، شعارهای طرفداران خود را در حد اعلام مخالفت با سیاست‌های كشور پایین بیاورند و برخی طرفداران مغرض یا ناآگاه نیز جاهلانه این شعارها را تكرار می‌كنند و به سادگی، دشمنان حقیقی و قسم خورده‌ی اسلام و استقلال ایران را فراموش می‌كنند!

حذف شعارهای «مرگ بر اسرائیل»، «مرگ بر آمریكا» و «مرگ بر انگلیس» و سر دادن شعارهایی نظیر «مرگ بر چین» یا «مرگ بر روسیه» برنامه‌ی هدفمند دشمن و مزدوران و عاشقان داخلی آنان است تا در دشمن‌شناسی ملت ایران پارازیت ایجاد كنند!

3ـ روز قدس، روز مبارزه با صهیونیسم و دولت جعلی اسرائیل و حامیان سیاسی و اقتصادی این غده‌ی سرطانی است. روز قدس، روز اعلام انزجار ملت‌های مسلمان از سیاست‌های توسعه‌طلبانه و ضد بشری دولت نژادپرست صهیونیستی و حامیانش است. روز قدس، روز نمایش وحدت، قدرت و عظمت ملت‌های مسلمان است بنابراین منطقی نیست در چنین روزی كه ریشه در اعتقادات جهانی مسلمانان دارد اختلافات داخلی را به صحنه‌ی نمایش آورده و در صفوف یكپارچه‌ی مردم، خللی وارد كرد.

همچنین لازم است یكایك مردم هوشیار بوده و مراقب تحركات مذبوحانه‌ی فریب‌خوردگان و آشوب‌طلبان و ایادی استكبار باشند و هدف اصلی از تعیین روز قدس توسط حضرت روح‌الله(ره) را فراموش نكنند.

سخن آخر اینكه معتقدم مردم آگاه ایران، همچون گذشته دشمنان خود را ناامید و منكوب خواهند كرد و با حضور بی‌نظیر خود، زخمی عمیق بر پیكر مجروح رژیم اشغالگر قدس و هم‌پیمانانش وارد خواهند ساخت و اجازه نخواهند داد تا در وحدت ملی و انسجام اسلامی‌شان خدشه‌ای ایجاد شود.

 

                              والسلام علی من اتبع الهدی

                            محمد مهدی پوینده


یکشنبه 22 شهریور 1388

احتضار سیاسی كروبی

   نوشته شده توسط: محمد مهدی پوینده    نوع مطلب :سیاسی ،رسانه ،

بنام پروردگار توانا و دانا

احتضار سیاسی كروبی


در حالی‌كه مردم هنوز مناظره‌ی انتخاباتی كروبی و احمدی‌نژاد را فراموش نكرده‌اند و همچنان در انتظار وعده‌ی افشاگری‌های كروبی و روزنامه‌اش درباره پرونده‌ی ادعایی كروبی علیه سوابق احمدی‌نژاد در اردبیل هستند، رقابت كروبی با خاتمی و موسوی در بدست گرفتن رهبری جنبش معترضان و دوم خردادی‌ها موجب شد تا این شیخ عجول قبل از آنكه مستنداتی داشته باشد نامه‌ای جنجالی بنگارد و با اتكا به شنیده‌های خود، اتهاماتی بی‌اساس را علیه دستگاه قضایی و برخی نهادهای انتظامی طرح كند.

نامه‌ی مذكور كه فاقد اطلاعات و مدارك كافی و اسناد قانع‌كننده بود، حكایت از عدم درایت و بی‌دقتی كروبی داشت و بلافاصله به خوراك مناسبی برای تبلیغات رسانه‌های غربی علیه ایران تبدیل و به موضع‌گیری‌های مداخله‌جویانه برخی دولت‌ها منجر شد. تحركات بعدی كروبی در دامن زدن به شایعات نیز نوعی همنوایی با دشمنان انقلاب بود و موجب تشویش و نگرانی سیاسیون از فرجام این ماجرا شد.

با تكمیل گزارش هیأت سه نفره قوه قضاییه در خصوص ادعاهای كروبی و انتشار آن، ثابت شد كه مطالب طرح شده در نامه‌های پیاپی كروبی، كذب محض و ساخته‌ی اطرافیان و همفكران او بوده و كروبی به سادگی، فریب زمینه‌چینی و آدرس‌های غلط یارانش را خورده است!


ادامه مطلب

دنبالک ها: همین مطلب در قلم پرس ، همین مطلب در شبكه خبر دانشجو ، همین مطلب در رسانه ، همین مطلب در روایت ، همین مطلب در جانا ،

تعداد کل صفحات: 6 1 2 3 4 5 6